Minggu lepas saya pergi ke majlis perkahwinan jiran lama bersama emak dan seorang adik saya. Di majlis tu dapat la kami berjumpa dengan jiran-jiran lama. Ada yang masih tinggal di kuarters tu, dan ada yang sudah berpindah macam kami sekeluarga. Sedang saya berbual bersama beberapa kenalan di meja tetamu, tiba-tiba ada seorang jiran lama menghampiri saya...
Jiran: Boleh aku cakap kejap dengan kau, ada hal sikit
Saya: Haa..boleh (
aik..hal apa pula ni..)
Saya dan dia pun ke satu sudut di dalam dewan tu...
Saya: Ada apa bang?
Jiran: Aku ada dapat surat la
Saya: Surat? Surat apa?
Jiran: Surat pasal pinjaman..ala pinjaman masa kau belajar dulu
Saya: Haa?..ye ke
Jiran: Kau ada bayar tak?
Saya: Ada..tiap-tiap bulan saya bayar
Jiran: Oo..ye ke, habis kenapa aku dapat surat?
Saya: Entah la...saya memang bayar tiap-tiap bulan...cuma kadang2 tu ada la sebulan dua terlupa (
buat2 lupa) nak bayar, lepas tu saya bayar balik la macam biasa
Jiran: Oo..ingat kau tak bayar..risau gak. Aku bukan nak marah, nak tanya je
Saya: Bayar...takpe la, abaikan je surat tu...Saya memang bayar
Jiran: Ok la kalau camtu... k la, nak tanye tu je
Saya: Ok2, takpe
Sebenarnya saya tak ingat tentang dia menjadi penjamin saya...malas nak panjang cerita, saya dengar saja apa yang dia cakap dan jawab saja apa yang patut. Saya pun bukan rapat sangat dengan dia. Setahun sebelum keluarga saya berpindah baru dia menetap di situ. Bila kembali ke meja, saya pun ligat la berfikir. Bila diingat-ingat balik.., rupanya dia penjamin adik saya la. Emak saya mengesahkan perkara itu. Adoii...bukan saya la bang. "Yakin je kau soal siasat aku eh.."
Adik saya sambung belajar lagi, sebab tu dia belum bayar pinjaman pelajaran dia tu. Balik ke rumah terus saya ingatkan adik supaya buat surat menyatakan perkara itu kepada pihak berkenaan. Tak pasal-pasal orang lain yang kena soal...Cehh